گاهی اوقات فکر میکنم که چرا ما ایرانیها اینقدر علاقه به حرف زدن داریم، از سیاست گرفته تا مسائل فرهنگی و اجتماعی بهترین شعارها را میدهیم بهترین که نه قشنگترین!

میخواهم راجع به مسائل جنسی حرف بزنم و اینکه چرا اینقدر دیدگاه طبقه روشنفکر با طبقه متوسط جامعه فرق میکند...

هر بار که راجع به این مسائل در وبلاگها میخوانم میبینم که دوستان به صراحت همه را به برقراری رابطه با چندین نفر برای کسب تجربه! دعوت میکنند، آنهم به اشکال گوناگون! تا ببینید طرف شما را ارضا میکند یا نه؟! گویا اینها انسان را همانند یک ماشین میدانند که تنها نیاز است در فرایند تمرین سکس آب بندی شود!

 و اگر کسی بگوید: که رابطه جنسی چیز با ارزشی است که باید به موقع و با شخصی که تصمیم گرفته ای همیشه با او بمانی انجام شود، نه اینکه از طریق آزمون خطا به دنبال شریک جنسی مناسب باشید(یعنی اگر حال نداد عوضش کنید!)...

 چه جوابی از این دوستان خواهد شنید؟

من کم نشنیده ام... امل، متحجر، قرون وسطایی، بیسواد، تحت تاثیر القائات حکومت! فریب خورده، چه میدانم، خلاصه در بحثهای مختلف همواره از این چیزها شنیده ام

پاسخ من اینست:

یا شما انسانها را فاقد احساس و شعور میدانید یا ترجیح میدهید بدانید!

شماها بهتر میدانید که تجربه اولین سکس، فراموش شدنی نیست و چرا ما انسانها باید اینقدر احمق باشیم که این تجربه را با کسی که قرار است همیشه در کنارمان بماند نداشته باشیم؟

نمیدانم باید چه کار کرد از طرفی گروهی را میبینی که هرگونه رابطه دختر و پسر را شر مطلق میشمارد!(اکثریت طبقه متوسط) و از طرفی با گروه دیگر از افرادی دست به گریبانی که در بسیاری از مسائل با آنها هم فکری اما..... تکلیف گروه اول و سنخیتش با ما مشخص است! اما گروه دوم:

 اینان معتقدند که انسان هر وقت اراده کرد باید شلوارش را پایین بکشد! خوب غریزه است دیگر ما هم که تنها یک حیوان پیشرفته هستیم! چرا باید امیال خود را سرکوب کنیم؟! و تنها مشکل "آنها" این است که چگونه بیشتر لذت ببریم، یا چگونه شخصی را پیدا کنیم که بیشتر با او لذت ببریم (البته راه حل داده اند، از طریق آزمون خطا!)

بله فقط به لحظه سکس و لذت جسمی آن فکر میکنند و به این موضوع کاری ندارند که بعد از سکس چه خواهد شد و اگر ، معشوق واقعی در کنار شما نباشد و در آغوشتان نگیرد  و این اطمینان را به شما ندهد که همیشه در کنارتان خواهد ماند(به هر طریقی) از لحاظ روحی چه مشکلی پیش خواهد آمد، و چه احساس نا خوشایندی به مرد یا زن دست خواهد داد. البته اگر انسان طبق نظریه "آنها" به ماشین تبدیل نشده باشد.

اینکه از لحاظ جامعه شناسی چه مشکلاتی را برای جامعه پیش آورده و میاورد بماند!

ای کاش به جای اینهمه شعارهای قشنگ کمی به نتیجه عمل هم فکر کینیم بدانیم که میتواتنیم این موهبت را مایه عشق و پیوند روحی قراردهیم...