او به طرز بسیار وقیحانه ای از اشک ریختن مردم لذت میبرد! کارگردانی که علاقه وافری به فیلمهای هندی دارد!

کاراکترهایی که خلق شده همگی به مانند کارگردان و نوسینده از نوعی بیماری روحی رنج میبرند.

به راستی که این سریال فقط تا زمان بودن مرحوم گلدره قابل تحمل بود!

 خیلی سعی کردم که راجع به این سریال ننویسم اما دریغ که خشم اجازه این کار را به من نداد!!

 آقای "مقدم" فقط دوست دارند پایان سریالشان متفاوت باشد٬ کاری هم ندارند که مردم مدتی با این کاراکترها خو کرده اند. هر بلایی که دلشان میخواهد سر آنها میاورد! تازه شنیده ام که پایان آن را تغییر داده است! هرچند این پایانی که اکنون میبینیم از چند ماه قبل لو رفته بود!

 اما از تغییر شخصیت ناشیانه کاراکترهای این سریال هرچه بگویم کم گفته ام!

کاراکترها به طرز بسیار عحیب و جنون آمیزی تغییر شخصیت میدهند!

بهروز بعد از یک خیانت آشکار عاشق میشود و دوباره هوای نسرین میکند!

شوکت هم بعد از چند جنایت آشکار! ناگهان و بدون هیچ اتفاق خاصی به یک انسان خیرخواه تبدیل میشود.

نسرین هم که نفرت در چهره ناموزونش موج میزد! اکنون دوباره عاشقانه به بهروز مینگرد!

 امیدوارم که آقای مقدم هر چه زودتر به فکر بازنشستگی باشد! به نظرم که آلزایمر باعث شده ایشان گذشته کاراکترهایش را فراموش کند.

بی صبرانه در انتظار کار جدید مدیری هستم!

 -در خبرها خواندم  مهران مدیری، بازماندگان دوران قاجار را به طنز می کشد-  هرچند که مدیری هم خرابکاری زیاد دارد! اما باز خدا پدرش را بیامرزد که مردم را کمی میخنداند!